หนึ่งวันทำการ

8.30 ตื่นนอน เล่นกะหมา อาบน้ำ

9.15 ออกจากบ้าน

9.20 ถึงที่ทำงาน ดื่มกาแฟ กินโจ๊ก ไก่ทอกขมิ้น ข้าวเหนียว

10.00 ทำงานทำการ

11.57 ออกหากิน กลับบ้านให้ข้าวหมา

13.00 ขี้มอไซต์ไปซื้อตั๋วเรือ ลุยง่นอ่าวไร่เลย์

14.00 เรื่อถึงไร่เลย์ ทำงานเดินสำรวจบ้านที่จะปรับปรุงห้องครัว (ลูกค้าใส่กางเกงขาสั้นตัวเดียว เท้าเปล่า)

16.00 นั่งเล่นริมหาด จิบชารอเรือกลับ

16.30 กลับถึงอ่าวนาง

16.40 ขี้มอไซต์ เข้าไปดูหน้างานในสวนปาล์ม (ลูกค้าใส่ เสื้อกล้ามคล้องคอ กางเกงขาสั้นกุด)

17.00 กลับมาเเล่นเน็ตที่อ๊อฟฟิต รอกลับบ้าน

 

********พรุ่งนี้คงได้ไปเกาะลันตา************

 

อาทิตย์นี้อากาศดีขึ้นทุกวัน แล้วก็เมื่อคืนชั้นเห็นดาวตกด้วย

 

ฝากถึงเธอที่ไม่ได้อยู่ตรงนี้ ................ ฉันอยากเจอ 

ฝากถึงเธอที่คิดว่าฉันหมายถึงเธอ ............... เออ ...............  

 

ไม่ได้เขียนมานาน จนมีเพื่อนคนหนึ่งถามว่าทำไม

ไม่รู้จนตอนนี้ก็ยังไม่รู้

มีแค่คำถามเดียวในหัวว่า.....................กูมาอยู่ที่นี่ทำไม ทำไมทำไม ทำไม

คนที่มันเตือนแล้วก็คงจะเก็บไปสมน้ำหน้า

เอาเถอะ...............อย่างงี้แหละชีวิต

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บุรุษผู้โง่เขลาเหล่านั้น เราขอให้ท่านหยุดคงมิได้ หากเรายังเป็นอยู่เฉกท่านเช่นกัน  

 

 

 

by
Gary Moore
recording of 1990
from
Still Got The Blues (Virgin CDV 2612)
Used to be so easy to give my heart away
But I found out the hard way, there's a price you have to pay
I found out that love was no friend of mine
I should have known time after time
So long, it was so long ago, but I've still got the blues for you
Used to be so easy to fall in love again
But I found out the hard way, it's a road that leads to pain
I found that love was more than just a game
You're playin' to win, but you lose just the same
So long, it was so long ago, but I've still got the blues for you
So many years since I've seen your face
Here in my heart, there's an empty space where you used to be
So long, it was so long ago, but I've still got the blues for you
Though the days come and go, there is one thing I know
I've still got the blues for you 

เบื่อ ไม่มีคนคุยด้วย เซ็ง

เลยขอระบาย อยาก แหกปาก ด่าแม่ง

แต่ด่าใคร อะไร ทำไม ก็ยังไม่รู้

ก็เพราะเป็นคนแบบนี้ ก็เลยทำได้แค่นี้

ไม่ได้เหงา

เพราะไม่มีเงาที่ไม่ใช้เราอยู่ข้างๆ

 

ไม่ได้อยาก

จะพูดพร่ามเรื่องความรัก

 

ไม่ได้หวัง

แล้วผิดหวัง

 

ไม่ได้เหนื่อย

เรื่องงาน ไม่ได้หน่าย เรื่องเงิน

 

ไม่ได้ เกลียด

 ไม่ได้โกรธ ไม่ได้โทษ

คงแค่ บ้า บ้า บ้า บ้า บ้า บ้าบ้าเอาว่ะ แค่นี้แหละ

 

 

 

 

........................

 

 ไอ้จอม แกอุบาท์หว่ะ ปัญญาอ่อน

คิดหรอว่าจะเค้าจะชอบแกอื่นๆอีกมากมายที่ผ่านหูซ้ายชั้นเข้ามาแล้วก็ผ่านออกไป เจ็บใจบ้าง น้อยใจบางแต่พอดี

 

เฮ้อ ...... ไม่เข้าใจ เฉยชา หรือไม่ยอมรับก็ไม่รู้

ไม่รู้อีกเหมือนกันว่าทำไมต้องด่ากรูด้วย ไม่เคยไปกระแดะทำสวยเกินตัวที่ไหน

มีแต่เจียมตัว ด่าตัวเองอยู่ทุกวันว่า ไม่มีอะไรดีกับเค้าหรอก

จะต้องให้ติดป้ายประกาศเลยไหม ว่ายอมรับว่าน่ารังเกียจ

 

เข้าใจว่าหวังดี ไม่อยากให้หลงตัวเอง เพราะคนหลงตัวเอง หวังมากไป มักจะเจ็บ

คนไม่เจียมตัวมักจะ พลาด คิดว่าดี คิดว่าเหมาะ คิดว่างามแล้ว

 

คงต้องขอบคุณ ผู้ที่ให้กำลังด่า ทั้งหลาย ถ้าไม่มีพวกแก ก็คงไม่มีไอ้จอม ที่เกลียดตัวเองได้จนถึงทุกวันนี้

ไม่ได้มายื่นอยู่ตรงนี้ ขอบคุณ

 

 

ย้อนกลับไปสักยี่สิบกว่าปีก่อน จำได้ว่าบ่อยมากที่ เราต้องเจอกับสภาพบังคับ

น้ำไม่ไหล ไฟดับ และทุกครั้งที่ปัญหาอย่างใดอย่างหนึ่ง เกิดขึ้น ชั้นมักบ่นว่า

 

ให้น้ำไม่ไหลดีกว่าไฟดับ เพราะร้อนจะตาย ทีวีก็ไม่มีดู จะดื่มน้ำเย็นๆจากตู้เย็นก็ไม่ได้ เอานิ้วตีนกดสวิทต์พัดลม ซ้ำไปซ้ำไม หวังว่ามีจะมีไฟเหลืออยู่บ้าง

แล้วเวลาน้ำไม่ไหลหละ อาบน้ำไม่ได้ เย่ก็ขี้เกียจอาบน้ำอยู่แล้ว ล้างจานไม่ได้สบายชั้น ปัญหาหนักอย่างเดียวดูเหมือนจะเป็นห้องน้ำ

แต่ก็อีกนั้นแหละ สมัยยี่สิบปีที่แล้ว ก็เป็นส้วมหลุม ส้วมราด อาบน้ำในตุ่ม ใครจะบ่น น้ำยังไม่ทัน จะถึงครึ่งตุ่ม ประปาก็มาแหละ เอ่อ ไม่ใช่ปัญหา 

 

ผ่านมาแล้วหลายสิบปี ความทรงจำเกี่ยวกับการ ไม่มีน้ำ ไม่มีไฟใช้ มันก็เริ่มลดลงทุกปี กรุงเทพเราพัฒนาแล้ว ทุกอย่างครบและสมบูรณ์

ไม่ต้องคิดว่าสิ่งพื้นฐานและความจำเป็นในปัจจัยสี่ จะขาดเลย เห็นจะมีแต่เกินพอด้วยซ้ำไป

 

มาถึงตอนนี้ การมาทำงานที่ต่างจังหวัด ทำให้ชั้น รู้ซึ้งว่า คนกรุงเทพโชคดีกว่าชั้นมาก เดือนเดือนหนึ่ง ไฟดับมากกว่าครึ่ง หายไปทีก็เดือดร้อนกันค่อนวัน

น้ำที่บ้านและทีทำงาน แห้งไปตั้งแต่เมื่อวาน จนวันนี้ ไม่มีทีท่าว่าจะไหลซักหยด จะทำยังไงหละ ชักโครกเจ้ากรรม ทำให้อยากกลับไปใช้ ส้วมหลุมซะจริงๆ

ทับกันไม่รู้ว่ากี่เลเยอร์แล้ว จะออกไปซื้อน้ำมาเติมก็เหม็นตัวเอง ที่ยังไม่ได้อาบน้ำ คงได้แต่รอ รอ รอ บุรุษขี่มอไซ ตุ๊กๆ มาช่วย โทรไปให้มาช่วยตรวจดูตั้งแต่เช้า

อำเภอเมืองกับอ่าวนางมันไกลกันมาหรือไง หรือว่าต้องไปเรียกช่างจากกรุงเทพมาดู เฮ้อ เวรกรรมกรู เลือกเองนะเรา